چرا تمساحها «کاپیباراها» را نمیخورند؟
کاپیباراها (Hydrochoerus hydrochaeris) بزرگترین جوندگان زنده روی زمین هستند. آنها بهراستی شبیه «جوندگان غولآسا» در دنیای واقعی هستند. این جوندگان که بومی بخشهای زیادی از آمریکای جنوبی هستند، معمولاً در گروههایی کنار دریاچهها، رودخانهها و باتلاقها دیده میشوند و روز خود را با خوردن علف و گیاهان آبزی میگذرانند.
محلهای مورد علاقه آنها، درست در قلمرو تمساحها است، مانند گونههای مختلف کیمن (Caimaninae) که در زیستگاههای آبزی جنگلهای آمریکای جنوبی کمین میکنند. با وجود این نزدیکی، کاپیباراها به ندرت غذای این شکارچیان میشوند.


چرا کیمنها کاپیبارا را نمیخورند؟
دلیل اصلی این «آشتی غیرمنتظره» اینست که کاپیباراها به شکل شگفتانگیزی توانایی دفاع از خود را دارند. از دور بیضرر به نظر میرسند، اما دندانهای جلویی بزرگ و تیز آنها میتواند آسیب جدی وارد کند.
«کاپیباراها دندانهای بزرگ و تیزی دارند. با توجه به اندازه بدنشان، فکر میکنم ارزش ریسک آسیب دیدن و دردسر را ندارند.»
نه تنها تمساحها، بلکه بسیاری از گونههای دیگر هم رابطه دوستانهای با کاپیباراها دارند. به عنوان گیاهخواران کمابیش بیضرر، حیوانات دیگر خوشحال میشوند کنار آنها در کنار رودخانه باشند.
«من تصاویری دارم که در آنها پرندگان روی پشت کاپیباراها نشستهاند، لاکپشتها در حالی که آنها خوابیدهاند روی پشتشان آفتاب میگیرند و نمونههای زیادی در باغوحشها و شرایط اسارت وجود دارد. اگر آنها چمنی برای خوردن یا برکهای برای خنک شدن داشته باشند، همه چیز عالیست.»

انسانها کاپیبارا میخورند
کیمنها، جگوارها، آناکونداها، پلنگچهها، عقابهای هارپی و سایر شکارچیان در شرایط خاص کاپیباراها را میخورند، اما بزرگترین تهدید برای این جوندگان آرام انسانها هستند.
بسیاری از جوامع در آمریکای جنوبی کاپیباراهای وحشی را شکار کرده و میخورند، حتی با وجود ممنوعیتها در برخی کشورها. برای کاهش فشار بر جمعیتهای وحشی، مزرعههای پرورش کاپیبارا در سالهای اخیر راهاندازی شدهاند و به نظر میرسد این گونه برای کشاورزی تجاری مناسب است.
اما نباید آرامش کاپیبارا را دستکم گرفت؛ اگر مزاحم آنها شوید، ممکن است با گاز شدیدی مواجه شوید. آمار موثق از حملات این جوندگان بزرگ در آمریکای جنوبی کمیاب است، اما گزارشهای رسانهای و ویدیوهای وایرالشده نشان میدهند کاپیباراها گاهی به حیوانات خانگی و انسانها حمله کردهاند. این یعنی حتی آرامترین موجودات هم حد و مرز دارند.
نظر شما