دانشمندان برای اولینبار در جهان میتوکندریهای عضله پا را به چشم یک زن تزریق کردند
پژوهشگران دانشکده پزشکی آیکان در مونت ساینای در آمریکا برای اولینبار در جهان میتوکندریهای استخراجشده از عضله پای یک بیمار را به چشمان او تزریق کردند.
این آزمایش روی زنی ۲۶ ساله با آسیب شدید بینایی انجام شد و نتایج اولیه نشان میدهد این فرایند ایمن بوده و واکنشهای مردمک چشم به نور را بهصورت موقت بهبود داده است، هرچند بینایی عادی بیمار بازنگشته است.
به گزارش ساینسآلرت، میتوکندریها ساختارهای میکروسکوپی مولد انرژی در سلولها هستند. سلولهای گانگلیونی شبکیه که اطلاعات بصری را به مغز منتقل میکنند، از پرمصرفترین سلولهای سیستم عصبی مرکزی از نظر انرژی هستند. قطع جریان خون و اکسیژن میتواند به میتوکندریها آسیب بزند و منجر به مرگ این سلولها شود. هدف پژوهشگران بازگرداندن تولید انرژی در سلولهای زنده باقیمانده از طریق تزریق میتوکندریهای سالم بود.
بیمار مورد مطالعه به دلیل خونریزی شدید مغزی و تأخیر ۱۸ ساعته در انتقال به بیمارستان، دچار نابینایی تقریباً کامل در هر دو چشم شده بود. با وجود آتروفی عصب بینایی، تصویربرداریها نشان داد لایههای سلولی بهطور کامل از بین نرفتهاند. برای کاهش خطرات ایمنی، تیم پزشکی با بافتبرداری از عضله ران بیمار، دهها میلیون میتوکندری را استخراج و آن را به مایع زجاجیه هر دو چشم تزریق کرد.
تزریق میتوکندریهای عضله پا به چشم یک زن
پیش از درمان، در ۴۵ ارزیابی انجامشده، مردمکهای بیمار هیچ واکنش طبیعی به نور نشان نداده بودند. چند روز پس از تزریق، مردمک هر دو چشم واکنشهای طبیعی ثبت کردند. این واکنشها در چشم چپ تا روز یازدهم و در چشم راست بهصورت پراکنده تا روز سیونهم ادامه داشت. همچنین ثبت فعالیتهای مغزی در روزهای ۳، ۴۴ و ۴۵ پس از درمان، پاسخهای سازمانیافتهای را در قشر بینایی مغز نشان داد.
با وجود این تغییرات، حدت بینایی بیمار در حد درک نور باقی ماند و تغییر محسوسی نکرد. آزمایشها نشان دادند که این روش هیچ عارضه جانبی شدید یا پاسخ ایمنی خطرناکی در بدن ایجاد نکرده است. پژوهشگران میگویند این گزارش تکبیمار فاقد گروه کنترل است و اثبات ورود مستقیم میتوکندریها به سلولهای شبکیه یا رابطه علت و معلولی قطعی نیازمند بررسیهای بیشتر است.
نتایج موقت این آزمایش نشان میدهد که سلولهای آسیبدیده ممکن است برای حفظ عملکرد خود به تزریقهای تکرارشونده میتوکندری نیاز داشته باشند. پژوهشگران قصد دارد در مراحل بعدی مکانیسم دقیق تأثیر این تزریقها را ارزیابی کند.
یافتههای این پژوهش در ژورنال Research Square منتشر شده است.
نظر شما