تغییراتی که به کاهش خطر چند دههای ابتلا به بیماریهای مزمن کمک میکنند
پژوهشگران در جدیدترین مطالعات خود به شناسایی تغییراتی در سبک زندگی پرداختهاند که به کاهش خطر ابتلا به بیماریهای مزمن برای چند دهه در زندگی افراد کمک میکند.
برنامه پیشگیری از دیابت(DPP) و پیگیری طولانیمدت آن به همراه مطالعه نتایج برنامه پیشگیری از دیابت(DPPOS)، هزاران نفر را برای بیش از دو دهه پیگیری کردهاند و بررسی کردهاند که چگونه تغییرات سبک زندگی در نهایت میتواند بر سلامت تأثیر بگذارد.
اکنون یک مطالعه جدید بر اساس این دادهها منتشر شده است و نشان میدهد که مزایای زندگی سالم میتواند فراتر از پیشگیری از دیابت باشد.
این مطالعه توسط محققانی از موسسات سراسر ایالات متحده انجام شده است که سوابق بهداشتی ۱۱۷۳ نفر را که در ابتدا در DPP با پیشدیابت ثبتنام کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.
آنها به سه گروه تقسیم شدند. یک گروه، روزانه دارونما مصرف میکردند، یک گروه داروی دیابت متفورمین مصرف میکردند و یک گروه یک رژیم غذایی سالم و ورزش را با هدف کاهش حداقل ۷ درصد از وزن بدن خود دنبال کردند. سپس این روالها به مدت سه سال دنبال شد.
در طول بیش از دو دهه پیگیری، گروه رژیم غذایی و ورزش به طور قابل توجهی کمتر احتمال داشت که به ترکیبی از بیماریهای مزمن مانند نارسایی قلبی و زوال عقل مبتلا شوند.
حتی پس از اینکه تمرکز اصلی پژوهش، یعنی دیابت از فهرست بیماریهای مزمن حذف شد، خطر کلی بیماریهای مزمن همچنان پایینتر باقی ماند.
مارسل سالیوه(Marcel Salive)، پزشک متخصص از موسسه ملی پیری در ایالات متحده میگوید: پیشگیری از دیابت بسیار مهم است، اما جلوگیری از تجمع بیماریهای مزمن متعدد با افزایش سن افراد میتواند پیامدهای گستردهتری برای کیفیت زندگی، استقلال و هزینههای مراقبتهای بهداشتی داشته باشد.
پس از پایان آزمایش اولیه DPP، درمان با دارونما قطع شد و درمان با متفورمین در مطالعه پیگیری ادامه یافت.
کسانی که در برنامه سبک زندگی دنبال میشدند، در طول دوره مطالعه، ۲۱ درصد کمتر از کسانی که دارونما مصرف میکردند، در معرض خطر ابتلا به بیماریهای چندگانه بودند. بیماریهای چندگانه به عنوان داشتن دو یا چند بیماری مزمن تعریف میشود.
همچنین تفاوت کمی بین گروه دارونما و گروه داروهای دیابت وجود داشت.
۱۵ بیماری مزمنی که محققان به دنبال آنها بودند، عبارتند از فشار خون بالا، نارسایی قلبی، بیماری عروق کرونر قلب یا بیماری ایسکمیک قلب، آریتمیهای قلبی، چربی خون بالا، سکته مغزی، آرتروز، آسم، سرطان، بیماری مزمن کلیه، بیماری مزمن انسدادی ریه، زوال عقل (از جمله بیماری آلزایمر)، افسردگی، پوکی استخوان و دیابت.
تنظیماتی برای عوامل متعددی که ممکن است بر نتایج تأثیر گذاشته باشند، از جمله سن، جنسیت، نژاد و قومیت، مصرف الکل و شاخص توده بدنی(BMI) انجام شد و در نتیجه این ارتباطها بیشتر تقویت شد.
محققان در مقاله منتشر شده خود آوردهاند: مداخله در سبک زندگی فراتر از پیشگیری از دیابت، با کاهش بیماریهای مزمن در پیری مرتبط است. یافتهها نشان میدهد که اصلاح شدید سبک زندگی میتواند از ابتلا به بیماریهای متعدد در سنین میانسالی و بالاتر در میان بزرگسالانی که در معرض خطر بالای دیابت یا مبتلا به دیابت هستند، جلوگیری کند یا آنها را به تأخیر بیندازد.
آنچه این نتایج را به ویژه دلگرمکننده میکند، این است که تغذیه سالمتر و ورزش منظمتر چیزی است که اکثر ما میتوانیم بدون مشکل زیاد آن را امتحان کنیم.
نکته این است که سالها عادتهای خوب، احتمال پیری بدون بیماری را افزایش میدهد.
در حالی که این مطالعه برای اثبات علت و معلول کافی نیست، اما حتی سالها پس از پایان گروهبندیهای اولیه پیرامون رژیم غذایی و ورزش، ارتباط نیرومندی در اینجا وجود دارد.
دانا دابله(Dana Dabelea)، اپیدمیولوژیست دانشکده بهداشت عمومی کلرادو میگوید: این یافتهها ارزش بلندمدت تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم و مدیریت وزن را برجسته میکند.
آماری که نشان میدهد در کل گروه مورد مطالعه، از جمله کسانی که رژیم غذایی و برنامه ورزشی دریافت کرده بودند، ۸۵ درصد از شرکتکنندگان حداقل به دو بیماری مزمن مبتلا شدند، چندان دلگرمکننده نیست.
با افزایش سن جمعیت جهان، زندگی طولانیتر لزوماً با سلامت خوب همراه نیست. اکنون تحقیقات فزایندهای در حال بررسی عواملی است که در پیری سالم نقش دارند.
تراویس لیکر(Travis Leiker)، معاون رئیس روابط خارجی دانشکده بهداشت عمومی کلرادو که مستقیماً در این مطالعه شرکت نداشت، میگوید: در حالی که سیاستگذاران، ارائه دهندگان خدمات درمانی و رهبران بهداشت عمومی به دنبال راهحلهایی در مقابل افزایش نرخ بیماریهای مزمن و هزینههای مراقبتهای بهداشتی هستند، این یافتهها یادآوری قدرتمندی ارائه میدهند مبنی بر اینکه سرمایهگذاری در پیشگیری مهم است.
این پژوهش در مجله JAMA منتشر شده است.
نظر شما