دانشمندان نشانههای ژنتیکی مرتبط با سرطان پروستات را شناسایی کردند
پژوهشگران هشت ردپای ژنتیکی مرتبط با حدود ۸۵ درصد سرطانهای پروستات را شناسایی کردهاند که میتواند به تشخیص زودتر انواع پرخطر کمک کند.
پژوهشگران بینالمللی در مطالعهای روی نزدیک به هزار بیمار مبتلا به سرطان پروستات، هشت ردپای ژنتیکی شناسایی کردهاند که میتواند حدود ۸۵ درصد موارد این سرطان را توضیح دهد. چهار مورد از این الگوها با تومورهای تهاجمیتر و احتمال بیشتر گسترش سرطان در خارج از پروستات ارتباط داشتند.
محققان دانشگاه کپنهاگ از نمونههای بافتی تومور نزدیک به هزار بیمار استفاده کردند و بهجای تمرکز صرف بر ژنهای عامل سرطان، ردپاهای ژنتیکی باقیمانده در سراسر ژنوم را بررسی کردند. این ردپاها میتوانند اطلاعاتی درباره فرایندهایی ارائه کنند که موجب شکلگیری سرطان شدهاند.
محققان این فرایند را به بررسی صحنه جرم تشبیه میکند؛ به این معنا که ژن سرطان مانند عامل جرم است و امضاهای ژنتیکی، ردپاهایی هستند که میتوانند نشان دهند سرطان چگونه و چرا شکل گرفته است.
ارتباط ردپاهای ژنتیکی با سرطان پروستات
پژوهشگران دریافتند چهار مورد از هشت الگوی ژنتیکی شناساییشده با افزایش خطر گسترش سرطان ارتباط دارند. این ارتباط بهویژه در تومورهایی که تحت تأثیر هورمون جنسی مردانه تستوسترون قرار دارند مشاهده شد.
این مطالعه همچنین نشان داد خطاهایی که هنگام همانندسازی DNA رخ میدهند، ممکن است نقش مهمتری در شکلگیری سرطان پروستات نسبت به آنچه پیشتر تصور میشد داشته باشند. به گفته پژوهشگران، حدود یکسوم تومورها با آسیبهایی مرتبط هستند که هنگام کپیشدن DNA ایجاد میشوند.
پژوهشگران میگویند این ردپاهای ژنتیکی در آینده میتوانند به پیشبینی احتمال تهاجمیشدن سرطان و انتخاب درمان مناسبتر برای هر بیمار کمک کنند. برای مثال، ممکن است مشخص شود کدام بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته احتمال بیشتری دارد به شیمیدرمانی پاسخ دهند و کدام افراد گزینه مناسبتری برای درمان هورمونی هستند.
بااینحال، یافتهها هنوز برای استفاده در درمان بیماران آماده نیستند و باید در مطالعات بالینی و گروههای دیگری از بیماران تأیید شوند. محققان میگویند از آنجا که این روش بر دادهها و فناوریهای توالییابی خاصی متکی است که هماکنون در تشخیص سرطان کاربرد دارند، در صورت تأیید نتایج میتوان از این رویکرد در سالهای آینده برای ارزیابی خطر استفاده کرد.
یافتههای این پژوهش که در ژورنال Nature منتشر شده است.
نظر شما