این جورابها خستگی پا را کم میکنند
پژوهشگران آمریکایی جورابهایی ابداع کردهاند که با سفت کردن پا میتوانند خستگی راه رفتن را کاهش دهند.
پاهای انسان بسیار سفتتر از پاهای سایر نخستیسانان هستند و این بدان معناست که خم شدن قسمت میانی پا هنگام راه رفتن محدود میشود.
به نقل از فیز، دلایل تکاملی این امر کاملاً مشخص نیست. یک ایده این است که ویژگیهای عامل سفت شدن پا تکامل یافتهاند تا راه رفتن روی دو پا را آسانتر کنند. برای آزمایش این موضوع، «اوون بک»(Owen Beck) و «هوی تانگ»(Hui Tang) پژوهشگران «دانشگاه تگزاس در آستن»(UT Austin) یک جفت جوراب سفتکننده پا ابداع کردند. در طول این مسیر، آنها ممکن است به یک لباس کمهزینه دست یافته باشند که راه رفتن را آسانتر میکند.
این جورابها دارای نوارهای بافتنی محکمی در اطراف قسمت پنجه پا هستند. وقتی کسی میایستد یا راه میرود، این نوارها مانع از باز شدن یا گشاد شدن پا تحت فشار میشوند؛ وضعیتی که به عنوان باز شدن پا شناخته میشود. این وضعیت، سفتی قوس پا را افزایش میدهد. چیزی که پژوهشگران نمیدانستند این بود که آیا این سفتی اضافی واقعاً بدون تداخل با حرکت طبیعی مورد نیاز برای شروع حرکت، انرژی را ذخیره میکند یا خیر. تنها راه واقعاً مؤثر برای فهمیدن این موضوع این بود که جورابها به پاها پوشانده شوند.
بک و تانگ ۱۲ جوان سالم را که با سرعت پیادهروی معمولی روی تردمیل راه میرفتند، مورد بررسی قرار دادند. شرکتکنندگان یا جورابهای سفتکننده سفارشی یا جورابهای معمولی فاقد نوارهای فشاری تنگ را پوشیدند. هنگام راه رفتن، پژوهشگران میزان مصرف اکسیژن و تولید کربندیاکسید را برای اندازهگیری مصرف انرژی زیر نظر گرفتند؛ در حالی که حسگرهای تردمیل و دوربینهای حرکتی، نحوه تغییر گامهای آنها را بررسی میکردند.
جورابهای سفارشی در مقایسه با جورابهای انعطافپذیر معمولی، انرژی خالص مورد نیاز برای راه رفتن را به طور میانگین تا دو درصد کاهش دادند. ۱۰ نفر از ۱۲ شرکتکننده، کاهش در مصرف انرژی را تجربه کردند. این درصد ممکن است کم به نظر برسد اما پژوهشگران خاطرنشان کردند که این مقدار با صرفهجویی انرژی حاصل از برداشتن ۲ کیلوگرم وزن از دور کمر قابل مقایسه است.
تحلیل دادههای حسگر نشان داد که جورابها چگونه به این هدف دست یافتند. نوارهای فشار، پا را سفتتر کردند و به عضلات ساق پا اجازه دادند تا آهستهتر منقبض شوند و بدون ایجاد اختلال در مکانیک طبیعی فشار، انرژی کمتری را مصرف کنند.
بک و تانگ معتقدند که این طرح میتواند روشی کمهزینه و کاربردی را با هدف کاهش تلاش مورد نیاز برای پیادهروی روزمره ارائه دهد و به کاربران کمک کند تا پیش از خستگی، مسافت بیشتری را طی کنند.
این پژوهش در مجله «Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences» به چاپ رسید.
نظر شما