چرا اپل سرانجام نمایشگر لمسی را به مک‌بوک آورد؟ جان ترنوس توضیح می‌دهد
ترنوس با تشریح دلایل افزودن لمس به مک‌بوک پرو اعلام کرد ترک‌پد و کیبورد اولویت اصلی هستند و لمس صرفاً تجربه‌ای راحت‌تر فراهم می‌کند.
اپل روز گذشته از اولین مک‌بوک پرو با نمایشگر لمسی OLED رونمایی کرد و این دستگاه خیلی سریع به بحث اصلی علاقه‌مندان به دنیای فناوری تبدیل شد. درحالی‌که برخی کاربران ویدیو قدیمی از «استیو جابز»، هم‌بنیان‌گذار فقید اپل را منتشر کرده‌اند که در آن به مخالفتش با ایده مک‌بوک لمسی می‌پردازد، «جان ترنوس»، مدیرعامل فعلی اپل در مصاحبه‌ای با نشریه وایرد درباره این تغییر بنیادین غول فناوری در اکوسیستم مک صحبت کرده است.
نزدیک به دو ماه از شروع به کار ترنوس در رأس باارزش‌ترین شرکت جهان می‌گذرد؛ دورانی که برخلاف تب‌وتاب کنونی پیرامون ابزارهای هوش مصنوعی، به‌شدت بر سلطه و توسعه عمیق سخت‌افزارها تمرکز دارد. ترنوس با تکیه بر روند کنونی اپل می‌گوید:
«ما مدت‌هاست روی این محصولات کار می‌کنیم. احساس می‌شود در‌حال‌حاضر همه افراد اینجا غرق در حس خوشحالی هستند و از این مسیر لذت می‌برند.»
بااین‌حال بزرگ‌ترین معمایی که همه کارشناسان به دنبال پاسخی برای آن بوده‌اند، نحوه فروریختن تابوی قدیمی ورود پنل‌های لمسی به کامپیوترهای مک بود؛ تصمیمی که سال‌ها توسط بنیان‌گذاران و مدیران ارشد قبلی نامناسب و اشتباه تلقی می‌شد.
پشت‌پرده رویکرد تازه جان ترنوس به لمسی‌شدن مک
جان ترنوس برای برطرف کردن نگرانی طرفداران ۴۲ ساله پلتفرم مک که نگران از دست رفتن ماهیت اصلی دستگاه در رقابت با صفحات لمسی آیفون و آیپد هستند، موضع‌گیری بسیار صریحی ارائه کرد. ترنوس مستقیماً می‌گوید:
«مک در درجه اول و پیش از هر چیز، یک ابزار ورودی غیرمستقیم است که بر محور ترک‌پد و کیبورد شکل گرفته؛ اما فکر می‌کنم مواقعی وجود دارد که لمسی بودن صفحه، تجربه‌ای راحت و کاربردی رقم می‌زند.»
او در ادامه اشاره کرد که اپل برای اعمال چنین تغییری باید ابتدا بر چالش‌های مهندسی غلبه می‌کرد:
«ما باید به نقطه‌ای می‌رسیدیم که اضافه‌کردن لمس به هیچ وجه محصول را ضعیف نکند. نباید وزن دستگاه بالا می‌رفت یا ضخامت بدنه آن بیشتر می‌شد. دستیابی به این هدف زمانی ممکن شد که نمایشگر tandem OLED به وجود آمد؛ بهترین نمایشگری که تا به امروز در یک مک به کار برده‌ایم. همه این نوآوری‌ها کنار هم قرار گرفتند و حالا قابلیت لمس نیز وجود دارد.»
اپل سابقه طولانی در مقاومت برابر تقاضاهای عمومی بازار و تغییر موضع درست در زمان مناسب دارد. استیو جابز زمانی مدعی شده بود آیپاد هرگز ویدیو پخش نخواهد کرد تا اینکه پخش ویدیو به آن اضافه شد. او همین‌طور گفته بود هیچ‌کس موبایل با سایز بسیار بزرگ نخواهد خرید و مدتی بعد آیفون ۶ پلاس روانه بازار شد. او همچنین قلم‌های لمسی را کاملاً نامناسب خوانده بود، ولی اکنون اپل پنسل با آیپد و محصول تاشو جدید به فروش می‌رسد.
در سال ۲۰۱۵ نیز «فیل شیلر» معاون ارشد بازاریابی وقت اپل، استدلال کرده بود که دراز کردن دست به سمت صفحه‌نمایش مک ارگونومی نامناسبی می‌سازد و نمی‌توان رابط سیستم‌عامل macOS با المان‌های ریز را برای لمس انگشت ترکیب کرد. حتی زمانی که تاچ‌بار حاشیه‌ساز به مک‌بوک آمد، او بر عقیده خود پافشاری کرد و مدعی شد بررسی‌های اپل نشان داده که آوردن لمس به پنل نمایشگر مسیر درستی نیست.
بااین‌حال، «جانی سروجی» مدیر ارشد بخش سخت‌افزار و «گرگ جازویاک» معاون ارشد فعلی بازاریابی جهانی، دیدگاه‌های جدیدی را بازگو می‌کنند. سروجی با رد محدودیت‌های گذشته بیان کرده:
«ده سال زمان بسیار بسیار طولانی است. موضوعات فراوانی تغییر کرده‌اند، چه درباره فناوری نمایشگر باشد و چه درباره سیلیکون‌های اختصاصی ما. همگرایی پردازنده‌ها، فناوری پنل و معماری نرم‌افزار سرانجام با استانداردهای سخت‌گیرانه ما تطابق پیدا کرد.»
جازویاک نیز این نکته را یادآوری کرده که درخواست متخصصان، دانشمندان و نسل جوان تولیدکننده محتوا که مدام میان آیفون و آیپد جابه‌جا می‌شوند، بهره‌گیری از تعامل لمسی را به یک ضرورت بدل ساخته است.
در نهایت، زمانی که از ترنوس درباره احتمال توسعه این قابلیت و ورود آن به مک‌بوک ایر یا آی‌مک‌های ارزان‌تر سوال شد، او بلافاصله سرش را به نشانه رد پاسخ تکان داد و گفت:
«شما سال‌هاست در این حرفه فعالیت می‌کنید و خوب می‌دانید که من هرگز چیزی درباره برنامه‌های آینده نخواهم گفت.»
نظر شما