ارتباط الگوهای غذایی با کاهش خطر بیماری قلبی پس از سرطان
با پیشرفت تشخیص و درمان سرطان، افراد بیشتری سالها پس از بیماری زندگی میکنند. در این دوره، مراقبت از سلامت قلب نیز اهمیت دارد و پژوهشگران میکوشند نقش عادتهای غذایی را در زندگی بازماندگان سرطان بهتر بشناسند.
بازماندگان سرطان، یعنی افرادی که با سابقه ابتلا به سرطان زندگی میکنند، ممکن است پس از درمان نیز با مسائل سلامت دیگری روبهرو شوند. یکی از مهمترین این مسائل، بیماریهای قلبیعروقی است؛ گروهی از بیماریها که قلب و رگهای خونی را درگیر میکنند. بیماری قلبی، در میان بازماندگان سرطان، مهمترین علت مرگ ناشی از عواملی غیر از خود سرطان است. بنابراین مراقبت از قلب بخشی مهم از توجه به سلامت این افراد در سالهای پس از بیماری به شمار میرود.
با بهتر شدن روشهای شناسایی و درمان سرطان، شمار افرادی که سابقه این بیماری را دارند، رو به افزایش است. در نتیجه، شناخت عواملی که میتوانند بر سلامت بلندمدت آنان اثر بگذارند، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. خطر بیماریهای قلبیعروقی در بازماندگان سرطان بالاتر است و این موضوع تنها به کسانی محدود نمیشود که شیمیدرمانی یا پرتودرمانی دریافت کردهاند. از سوی دیگر، تغذیه در پیشگیری از بیماریهای مزمن یا به تأخیر انداختن آنها نقش دارد، اما هنوز بهخوبی روشن نبوده است که پیروی از الگوهای غذایی سالم چه ارتباطی با خطر بیماری قلبی در این گروه دارد.
در همین زمینه، گروهی از پژوهشگران دانشگاه سون یاتسن در گوانگژو چین مطالعهای را برای بررسی ارتباط چند الگوی غذایی سالم با بیماریهای قلبیعروقی و طول عمر بازماندگان سرطان انجام دادند. به گفته آنها، از آنجا که بیماریهای قلبیعروقی میتوانند بر طول عمر و کیفیت زندگی بازماندگان سرطان اثر بگذارند، شناسایی عوامل مرتبط با خطر برای مراقبت بهتر از این افراد ضروری است.
پژوهشگران اطلاعات بیش از ۸۷۰۰ بازمانده سرطان را در مجموعه داده «بیوبانک بریتانیا» بررسی کردند. هیچیک از این افراد در آغاز بررسی بیماری قلبیعروقی نداشتند. پژوهشگران میزان پیروی آنان از چند الگوی غذایی سالم را با وضعیت سلامت قلب و طول عمرشان مقایسه کردند. پس از حدود ۱۲ سال پیگیری، ۱۱۱۶ نفر از شرکتکنندگان دچار یک رویداد قلبیعروقی شده بودند. این روش به پژوهشگران امکان داد ارتباط میان شیوه تغذیه و وضعیت سلامت در گذر زمان را بررسی کنند.
نتایج نشان دادند چندین الگوی غذایی سالم با خطر کمتر رویدادهای قلبیعروقی همراه بودند؛ از جمله رژیم مدیترانهای، الگوی غذایی «مایند»، رژیم «دَش» و الگوهایی که بر خوراکیهای گیاهی سالم یا غذای سالم کمچرب تأکید دارند. شاخصی برای سنجش کیفیت تغذیه سالم نیز چنین ارتباطی نشان داد. در مقابل، پژوهشگران برای الگوی غذایی سالمِ کمکربوهیدرات فایده معناداری در این زمینه مشاهده نکردند. این تفاوت نشان میدهد که نتیجه بررسی برای همه الگوهای غذایی یکسان نبوده است.
بررسی دقیقتر نشان داد شاخص تغذیه سالم با خطر کمتر بیماری قلبی ناشی از کاهش خونرسانی به قلب و نیز سکته مغزی همراه بود. رژیم دَش با خطر کمتر نارسایی قلبی ارتباط داشت؛ وضعیتی که در آن قلب نمیتواند خون را بهخوبی پمپاژ کند. الگوی مایند نیز در مقایسههای این مطالعه، قویترین ارتباط را با کاهش خطر مرگ به هر علت و بیشترین افزایش طول عمر نشان داد. افرادی که بیشترین پایبندی را به تغذیه سالم داشتند، در مقایسه با افراد با پایبندی کمتر، با ۱٫۶۶ تا ۳٫۳۲ سال طول عمر بیشتر همراه بودند.
پیام مهم این یافتهها که در نشریه علمی JACC: Advances، وابسته به کالج قلب آمریکا منتشر شدهاند، آن است که در دادههای این پژوهش، ارتباط با سلامت قلب تنها به یک رژیم غذایی خاص محدود نبود. چند شیوه متفاوت تغذیه سالم با پیامدهای بهتر همراه بودند. به گفته محققان، این موضوع از رویکردی انعطافپذیر در مراقبت تغذیهای بازماندگان سرطان پشتیبانی میکند؛ رویکردی که به جای تجویز یک برنامه واحد برای همه، امکان توجه به چند الگوی غذایی معتبر را فراهم میگذارد.
البته این پژوهش درباره «ارتباط» میان تغذیه و پیامدهای سلامت گزارش میدهد و بهتنهایی ثابت نمیکند که تغییر رژیم غذایی علت مستقیم کاهش بیماری قلبی یا افزایش طول عمر بوده است. با این حال، پیگیری حدوداً ۱۲ ساله شرکتکنندگان و بررسی چند الگوی غذایی، اطلاعاتی برای شناخت بهتر سلامت بلندمدت بازماندگان سرطان فراهم میکند.
نظر شما